تفاوت کفش رانینگ با پیاده روی

تفاوت کفش رانینگ با پیاده روی

تفاوت کفش رانینگ با پیاده روی به دلیل وجود ویژگی‌هایی است که هر کدام از آنها دارا هستند. دوندگان نباید برای دویدن کفش پیاده روی به پا کنند، زیرا اکثر آنها خیلی سفت هستند و راه را برای انعطاف پذیری لازم برای دویدن باز نمی‌کنند. به همین دلیل، بسیاری از کفش‌های پیاده روی نیز برای پیاده روی مناسب نیستند!

در همین حال، کسانی به ورزش پیاده روی جهت تناسب اندام علاقه دارند، معمولاً می‌توانند یک کفش رانینگ پیدا کنند که نیازهای آنها را بیشتر از کفش‌های پیاده روی برآورده کنند. یک ورزشکار با دانستن اینکه چه ویژگی‌هایی را باید جستجو کند، می‌تواند هم کفش‌های رانینگ و هم کفش‌های پیاده روی را تجزیه و تحلیل کند تا مدل‌هایی را پیدا کند که به بهترین وجه کار کنند؛ با مارکومد همراه باشید.

جهت مطالعه عناوین مقاله روی عنوان مورد نظر کلیک کنید:

تفاوت کفش رانینگ با پیاده روی

تفاوت کفش رانینگ با پیاده‌روی

کفش‌های رانینگ دارای چندین کارکرد هستند و طراحان در تلاشند تا آنها را با جدیدترین مواد و فنأوری به روز کنند. شما طیف گسترده‌ای از انتخاب‌ها را برای سبک‌ها و نیازهای مختلف احتیاج خواهید داشت. آنها از نظر میزان داشتن بالشتک‌ها متفاوت هستند، از طرح‌های مینیمالیستی برای مسابقات گرفته تا کفش‌های بالشتک‌دار برایراه رفتن در مسافت‌های طولانی، کفش‌های رانینگ تنوع بسیاری دارند.

کفش‌های رانینگ با توجه به عناصر پایداری آنها و اینکه آیا این دسته، از نوع کفش‌های کنترل حرکتی هستند که برای کمک به افرادی که مشکل پرونیشن را دارند، طبقه‌بندی می‌شوند. طراحی‌های جدیدتر با هدف ارائه ساختار و بالشتک اضافی با وزن بسیار کم و ساخت و سازهای بدون درز برای از بین بردن نقاط ساییدگی که منجر به تاول می‌شود، باعث شده‌اند، کفش‌های رانینگ امروزه به درجاتی از کیفیت بالا برسند.

این مطلب را حتما بخوانید:از کجا کتونی ورزشی خوب بخریم؟

در عوض، کفش‌های پیاده ‌روی همیشه از نظر تکنولوژی عقب‌تر از کفش‌های رانینگ هستند و بیشتر برای راحتی طراحی شده‌اند تا عملکرد! اگر برای پیاده‌ روی‌های کوتاه و قدم زدن با سرعت متوسط به یک کفش راحت نیاز دارید، کفش پیاده‌ روی را انتخاب کنید.

برای یافتن این ویژگی‌ها باید طرح کفش پیاده‌ روی را به دقت تجزیه و تحلیل کنید، زیرا بسیاری از آنها سفت و سنگین هستند. کفش‌های پیاده ‌روی با حرکت طبیعی پای شما می‌جنگند و شما را کند می‌کنند. به هر روی، ما تفاوت تفاوت کفش رانینگ با پیاده روی را در زیر آورده‌ایم:

تفاوت در بالشتک

دوندگان با هر گامی که بر می‌دارند سه برابر وزن بدن خود را به پاها منتقل می‌کنند، در حالی که پیاده‌روها فقط ۱.۵ برابر وزن بدن را به پاها منتقل می‌کنند. دونده‌ها بیش از پیاده‌روها به کفش‌هایی دارای بالشتک در قسمت میانه زیره کفش نیاز دارند، زیرا بالشتک باید مقدار فشار وارده از سطح زمین را جذب کند.

پیاده‌روها به بالشتک جلوی پا احتیاج ندارند و بیشتر به بالشتک در قسمت پاشنه نیاز دارند. بالشتک اضافی باعث می‌شود وزن کفش کمی افزایش یابد، ولی برای پیاده ‌روی انتخاب بهتری است. برای پیاده ‌روی‌های کوتاه و سبک، نیاز به توجه زیاد با وجود یا عدم وجود بالشتک نیست!

تفاوت در اندازه پاشنه

کفش رانینگ با پیاده‌روی

کفش‌های رانینگ به گونه‌ای طراحی شده‌اند که با داشتن یک پاشنه داخلی، ثبات را برای دوندگان فراهم می‌کنند. دوندگان بسته به فرد، ابتدا با قسمت‌های مختلف پای خود به زمین فرود می‌آیند. ضربه پا می‌تواند در قسمت جلو پاشنه، وسط پا یا توپی پا باشد. تئوری‌های مختلفی وجود دارد که نشان می‌دهد ضخامت زیره مساوی در طول کفش مناسب دونده‌ها است.

پیاده‌روها باید به دنبال کفش‌هایی باشند کمترین تفاوت ارتفاعی از پاشنه تا انگشتان پا را داشته باشند. به این حالت افت پاشنه گفته می‌شود، و اغلب می‌توانید آن را در میلی متر اندازه‌گیری کنید. در این راستا، به دنبال کفش‌هایی با افت پاشنه کمتر از ۸ میلی‌متر باشید.

تفاوت در میزان انعطاف‌پذیری

هر دو کفش رانینگ و کفش پیاده ‌روی باید انعطاف‌پذیر باشند. با انگشت پا کفش را فشار دهید و ببینید کفش به راحتی خم می‌شود. بسیاری از طرح‌های کفش رانینگ بیشتر در قوس یا خط میانی انعطاف‌پذیر هستند. اما بعضی از طرح‌ها در تمامی قسمت‌های این انعطاف‌پذیری را دارند.

کفش پیاده روی باید در قسمت جلویی (پنجه کفش) انعطاف‌پذیر باشد، زیرا پیاده‌روها باید با انگشتان پای خود گام بعدی را شروع کنند. کفشی که در قوس خم شود، بستر مورد نیاز خود را ارائه نمی‌دهد. کفشی که به هیچ وجه خم نشود، قابل قبول نیست!

متأسفانه، بسیاری از کفش‌هایی که به عنوان کفش پیاده ‌روی به بازار عرضه می‌شوند به هیچ وجه منعطف نیستند. کفش‌های کنترل حرکتی و کفش‌های پایداری انعطاف‌پذیر خواهند بود، زیرا دارای بالشتک‌های میانی و سایر عناصر ساختاری هستند که هدف آنها جلوگیری از چرخش زیاد پا در طی یک گام برداشتن ساده است. دوندگان و پیاده‌روها که به کنترل حرکت نیاز دارند، نباید از کفش‌های انعطاف‌پذیر استفاده کنند.

این مطلب را حتما بخوانید:چگونه کتانی ورزشی کهنه را نو کنیم؟

انتخاب کفش مناسب می‌تواند از ناراحتی و آسیب دیدن جلوگیری کند و شما را به حفظ یک سبک زندگی فعال ترغیب کند. هنگام خرید کفش، جوراب به پا کنید. کفش به محض پوشیدن باید راحت باشد. پاشنه پا باید کاملاً مناسب باشد و از کفش خارج نشود. اگر کفش تنگ است، حتی اگر ظاهر آن شیک باشد، بهتر است از خرید آن اجتناب‌ناپذیر است.

از آنجایی که پاها در طول روز متورم می‌شوند، بعد از ظهر یا بعد از پیاده‌ روی طولانی، اقدام به خرید کفش کنید. برای جلوگیری از تاول‌های دردناک، میخچه و جلوگیری از اختلالات پا مانند ناهنجاری‌ها، به اندازه کافی فضا در کناره‌های پا، بالای انگشتان پا را چک کنید و بین انتهای طولانی‌ترین انگشت پا و کفش خود حدود یک سانتی‌متر فاصله باشد.

از کجا می‌توان یک کفش ورزشی مناسب تهیه کرد؟

از کجا می‌توان یک کفش ورزشی مناسب تهیه کرد؟

می‌توانید انواع مختلفی از کفش‌ها که دارای ویژگی‌های مختلف هستند را از طریق فروشگاه‌های فیزیکی و اینترنتی جستجو کنید. هر کفشی برای هر فردی مناسب نیست! پاهای شما نیازهای خود را خواهند داشت و زمان آن است که کفش‌های ورزشی را که توسط یک متخصص تولید شده است را خریداری کنید.

انتخاب بهترین مارک کفش رانینگ می‌تواند به شما کمک کند تا بسیاری از ایرادات کفش را براساس این که آیا آنها برای پیاده‌روها مناسب است یا برای دوندگان را از بین ببرد. با این حال سعی کنید کفش‌های ورزشی خود را نه براساس مدل، بلکه برحسب کارآیی و عملکردی که دارند انتخاب کنید.

دیدگاه شما

X